පාසල් වියේ අමතක මතක

(සැබෑ කර්තෘ නම් දන්නේ නෑ...... නමුත් මේක මට දුන්නේ කැම්පස් බුවෙක්....කර්තෘ දන්නවනම් කිවුවත් කමක් නෑ)

බුරිය පෙන්නන සාරිය
ලොවෙත් පිට නැති හැට්ටය
පාසලට අපෙ සුරලිය
වනමි ම ටීචාලංකාරය

පන්තිය අපෙ ටුවෙල් සී
කොල්ලො ටික ෆුල් නොයිසී
"මචංලා අර කම් සී "
හදිසියේ එක් අයෙක් පැවසී

එක්ස්ප්‍රෙෂන් උගෙ මාරය
හක්ක පනිනා ගානය
දික් කරපු අත මානය
බැලුව අප කිමදැයි විකාරය

අර එපිට කොරිඩෝරය
පන්තියට අපෙ පාරය
කොනෙන් මතු වුන සාරිය
දැක සියලු සිත් ෆුල් බකල් විය

ටක ටකස් හැඩ පැතිරී
විය අපේ කන් බිහිරී
අයිස්චර්යත් පදිරී
අලුත් ටීචර් නමින් මිහිරී

ගමනෙ තාලෙට පැද්දෙන
උකුල එහෙ මෙහෙ විසිවෙන
කුමට ඇස් මේ නොදකින
දෙරණෙ මිස් ශ්‍රී ලංකා සිහිවෙන

පොත් මිටිය ගෙන වමතට
රැගෙන සාරිය දකුණට
ඔතා රවුමක් ඉනවට
සිනා සලමින් ආව ඇතුලට

නොවී පමනක් දෑසට
මිහිර දැනුනා නහයට
පිබිදුනා හිත සුවඳට
වැස්ස වාගෙයි වැටුන කතරට

ආයුබෝවන් කී සර
ලැමැද දෑතට සිර කර
හැට්ටයේ කැපු ඇගෙ කර
සිහි කරා අර නෝටි ටීචර

හැට්ටෙ පහලින් ඇති ඉඩ
කිරිගරුඬ වගෙමයි හැඩ
ගැහුන හදවත දඩ දඩ
දැක්කෙ දැන් නෙව ඈගෙ සුදු බඩ

හැට්ටෙ පහලට අඩියයි
එතැන තැන ඇගෙ බුරියයි
අඟල් තුනකින් නෙරියයි
බලනකොට නං මාර සුදියයි

බැඳලා උඩට තද කර
ඇතිය හංසයො සිරකර
සිටියමුත් උන් හැර සර
පනීවිද සැක හැට්ටෙ කුඩුකර

සිනාසෙන ඇගෙ දෙතොලේ
ගෑවිලා වගෙ අමු ලේ
රෝස පාටයි කොපුලේ
අහසෙ පාටයි දෙනෙත් සඟලේ

හුණූ කූර ගෙන වමතට
හැරුණ හරවා ඇගෙ පිට
වියපු පැදුරක් තරමට
නූල් හැට්ටේ ගනන දහ අට

ලියන විට ඈ නැමිලා
කළු ලෑලි හැඩ කරලා
උස නිතඹ ඇගෙ පිරිලා
වගේ කලයක් මුනින් නවලා

හමා සුළඟක් පැමින...
කෙස් කළඹ මන බඳින...
දුටු විටදි හැටි සැලෙන...
තාලෙටම මගෙ හිතත් නටන...

ලියා අවසන පැවරුම...
ගොසින් සිට ඈ ලගටම...
එබිල පොඩ්ඩක් බැලුවම...
බැලුන් වාගෙයි වතුර පිරුනම...

අදින් පසුනං පාසැල...
වගෙයි මටනං පංසල...
නිවන් දකිනා මංසල...
ඇයයි වේලෙන අපට දන්සැල...

ශිල්පයට රස මුසුවී...
ගලා යන හැටි නැලවී...
රැයේදිත් මට සිහිවී...
කොට්ටයේ ඇත පුළුන් විසිරී

සුර ලොවින් ආ කිඳුරී
වගෙයි අප හට මිතුරී
කලඹනා සිත මධුරී
වනමි මේ ලෙස ටීච මිහිරී